شب عاشقان بی دل چه شب دراز باشد

تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد

یلدا مبارک

ذهن هرچه بيشتر هدف گرا باشد، تشويش و اضطراب و ناكامي بيشتري وجود دارد

زيرا وقتي كه هدفي داشته باشي، با يك مقصد خاص حركت مي كني

و تمام جهان هستي بدون مقصد وجود دارد

آن كل، راهي به جايي نيست، هدفي وجود ندارد، منظوري درميان نيست

و وقتي كه تو مقصدي داشته باشي، با كل مخالف هستي ، اين را به ياد بسپار

آنگاه ناكام خواهي شد. نمي تواني در مقابل كل پيروز شوي

وجود تو بسيار كوچك است، نمي تواني بجنگي، نمي تواني چيره شوي

اين غيرقابل تصور است كه يك واحد فردي بتواند كل را فتح كند

و اگر كل بي مقصد باشد و تو مقصدي داشته باشي، شكست خواهي خورد

يك ابر سپيد به جايي كشيده مي شود كه باد هدايت كند ، مقاومت نمي كند، نمي جنگد

يك ابر سپيد يك فاتح نيست، ولي بااين حال، بر روي همه چيز گردش مي كند

نمي تواني آن را فتح كني، نمي تواني شكستش دهي

ذهني ندارد كه برآن چيره شوي ، براي همين است كه نمي تواني آن را شكست دهي

زماني كه توسط يك هدف، مقصد، يا معنا  تثبيت شدي

 وقتي كه آن جنون "به جايي رسيدن" را پيدا كني، آنگاه مشكل آغاز مي شود

و شكست خواهي خورد ، اين قطعي است

شكست تو همان خود طبيعت جهان هستي است

يك ابر سپيد جايي براي رفتن ندارد

حركت مي كند، به همه جا مي رود

تمام ابعاد به او تعلق دارند، تمام جهات مال او هستند  - اشو -

هستی در هر بازدم، تو را نفس می کشد

و تو در هر دم، هستی را

به نقل از  http://asmita.blogfa.com

 خاخام عیسیک سال ها زندگی در فقر شدید را تجربه کرده بود و اين هرگز در ایمانش نسبت به خداوند سستي ايجاد نکرده بود.

شبي خواب ديد کسی به او امر می کند تا دنبال گنجی بگردد که در زیر پلی پنهان بود که به قصر شاه در پراگ منتهی می شد. پس از اینکه این خواب سه بار تکرار شد، او بالاخره راهی پراگ شد.

آن پل شبانه روز تحت حفاظت بود و او جرات نمی کرد حفاری کند، اما او هر روز صبح به سوي آن پل می رفت و تا عصر در آن اطراف قدم می زد. عاقبت رِئیس نگهبانان پل که او را تماشا می کرد با ملایمت از او پرسید آیا به دنبال چیزی می گردد و یا منتظر کسی است؟او ماجرای آن خواب را که موجب این مسافرت طولانی شده بود برایش باز گفت.

رییس نگهبانان خندید و گفت: بنابراین برای راضی کردن رویایت،کفش هایت را به پاکردی و به اینجا آمدی! ای مرد بی نوا، اگر بنا به رویا دیدن بود و من هم چنین باوري داشتم، باید به کراکو می رفتم و دنبال یک گنج می گشتم که در زیر اجاق خانه  مردی یهودی به نام عیسیک، پسر یکل، پنهان است! این چیزی است که رویا به من گفته. و تصور کن چه اتفاقی می افتاد: نیمی از یهودیان آنجا نامشان عیسیک است و نیمی دیگر یکل نام دارند! و او بازهم خندید!

خاخام عیسیک تعظیمی کرد و به سمت خانه شتافت، زیر اجاق خانه را کند و گنج را یافت و نیایشگاهی ساخت که "رب عیسیک شول" نام دارد.

..........................................................................................................................................

چیزی هست که نمی توانید آن را در هیچ کجای دنیا پیدا کنید

بااین وجود، مکانی هست که می توانید آن را بیابید     - اشو-          

به شيطان گفتم: لعنت بر شيطان!

لبخند زد.

پرسيدم: چرا مي خندي؟

گفت: از حماقت تو

پرسيدم: چطور مگه؟

گفت: هیچ بدی درحقت نکردم و تو مرا لعنت مي کني

با تعجب پرسيدم: پس چرا زمين مي خورم؟!

گفت: نفس تو اسبي است که رام نشده و تو را زمين مي زند

پرسيدم: پس تو چه کاره اي؟

گفت: هر وقت سواري آموختي، براي رم دادن اسب تو خواهم آمد. فعلاً باید سواري بياموزی       

قدری نزدیکتر شو به آن که تو را میخواند
او آنجاست
در دورترین ...
اما بسیار نزدیک
او تو را می بیند
او تو را می شنود
قدری خودمانی تر باش
در درون تو او دیریست تو را فریاد می کند

از دیروز بگذر
و از تصویر دیروز در فردایی دیگر
ببین این تکرار بیهوده را
او اینک تو را خوانده است
قدری گوش بسپار
شاید "اینک" را در یابی
شاید در درون اوج یابی
شاید او را دریابی
شاید خود را بشنوی
قدری نزدیکتر شو ...   - صدای آشنا -

هيچ پيوندي نمي تواند جايگزين روح تو شود.

تنها تو، تنها تويي كه دوست خودي.             - اشو -

تو را زندگی میکنم

به آن دم  که در خویش آسوده ام

تو آنجائی

و من سبکتر از خیال پر می گیرم

تو آنجائی

که تا اوج می روم

تو آنجائی

و به تماشای خویش مهمانم

چنان مسرور

که دستهای کوچکم

مهر دستان گرمت را نوش میکند

تو آنجائی

و پرواز می کنم

تا بیکران لاجوردی چشمانی

که کودکانه بدان خیره گشته ام

تو آنجائی

ای لطیف ترین خنکای هستی

و چه زیبا سحر می کنی مرا    - صدای آشنا -

من از خدا خواستم که پلیدی های مرا بزداید

خدا گفت : نه

آنها برای این در تو نیستند که من آنها را بزدایم

آنها در تو هستند تا در برابرشان پایداری کنی

من از خدا خواستم که بدنم را کامل سازد

خدا گفت : نه

روح تو کامل است، بدن تو موقتی است  

من از خدا خواستم به من شکیبائی دهد

خدا گفت : نه

شکیبائی بر اثر سختی ها به دست می آید،

شکیبائی دادنی نیست، به دست آوردنیست

من از خدا خواستم تا به من خوشبختی دهد

خدا گفت : نه  

به تو برکت می دهم،
خوشبختی به خودت بستگی دارد

من از خدا خواستم تا از درد ها
 آزادم سازد

خدا گفت : نه

درد و رنج تو را از این جهان دور کرده، به من نزدیک تر می سازد

من از خدا خواستم تا روحم را رشد دهد

خدا گفت : نه

تو خودت باید رشد کنی ولی من تو را می پیرایم تا میوه دهی

من از خدا خواستم به من چیزهائی دهد تا از زندگی خوشم بیاید

خدا گفت : نه

به تو زندگی می بخشم تا تو از همه چیز لذت ببری

من از خدا خواستم کمک کند

دیگران را دوست داشته باشم همان طور که او دوست دارد

خدا گفت : ... سرانجام مطلب را گرفتی

داوری نکن تا داوری نشوی

آنچه را رخ می دهد درک کن تا برکت یابی

برکت باشد

روزها گذشت و گنجشك با خدا هيچ نگفت. فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اين گونه مي گفت: مي آيد، من تنها گوشي هستم كه غصه هايش را مي شنود و يگانه قلبي ام كه دردهايش را در خود نگه مي دارد و سر انجام گنجشك روي شاخه اي از درخت دنيا نشست.
فرشتگان چشم به لبهايش دوختند، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود: با من بگو از انچه سنگيني سينه توست. گنجشك گفت: لانه كوچكي داشتم، ارامگاه خستگي هايم بود و سرپناه بي كسي ام. تو همان را هم از من گرفتي. اين توفان بي موقع چه بود؟ چه مي خواستي از لانه محقرم كجاي دنيا را گرفته بود؟ و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد. فرشتگان همه سر به زير انداختند. خدا گفت: ماري در راه لانه ات بود. خواب بودي. باد را گفتم تا لانه ات را واژگون كند. انگاه تو از كمين مار پر گشودي. گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود. خدا گفت: و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمني ام بر خاستي.
اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود. ناگاه چيزي در درونش فرو ريخت. هاي هاي گريه هايش ملكوت خدا را پر كرد.     -  به نقل از http://future.blogfa.com/  -

مرغکی میخواند، میرقصد

نسیمی سرد برگهای عاشق را می نوازد

درخت پیر شادمانه گوش جان به آوایت سپرده

پاییز است، مستانه و زیبا

تلالویی گرم و شیرین از اعماق لاجوردی ات

بوسه های مهر بر گونه ام مینشاند

باز کودک شدم، معصوم، حیرت زده

مرغک روحم جستی میزند

بر شاخه درخت پیر می نشیند

چشم به چشمانت می سپارد

و مستانه آواز سر می دهد

پاییز است،

رنگ ها به رقص میخوانند مرا  - صدای آشنا -

گریزگاهی کجاست؟
تا دمی بیاسایم
بارها جستم
آنقدر که به ناگاه پایان یافتم
و به گاهی دیگر آغاز گشتم
به گمانم رویایی بیش نبود ...

هرگز نرفته ام هرگز نیامده ام
بویت را از اعماق زمان استشمام میکنم
آنگاه که باریدی گاهی و بی گاهی
در بهاری و در پاییزی
جلوه ی آشنای تو را دیریست میشناسم
آنگاه که از میان چشمهای شبنمهای خندان 
دوستان عاشق من
در پگاه درخشیدی
گوشهایم با لالایی شیرین مادرانه ات
بسیار مانوس است
آنگاه که در میان برگها میرقصیدی
در بهاری تابستانی پاییزی
آنگاه که از کوهها جاری می گشتی
و در کنارت کوله خستگی ام مینهادم
و پایم را در تو خیس میکردم
و آنگاه که از زبان کودکم می خندیدی

دیریست به عشقت، جسته ام
دیریست در عشقت، تپیده ام
اینک در تو آرام ام
ای عشق
و تو چه دور نزدیک و نزدیک دوری - صدای آشنا -