آنان که گذشته را بخاطر نمى آورند محکوم به تکرار آنند

اگر به قضاوت مردم بنشيني فرصتي براي دوست داشتن آن ها نخواهي داشت

همين كه وجودت را خالي كني و چيزي را در درون خود نبيني، ناگهان همه چيز نوراني مي شود. هزاران گل در وجودت شكوفا مي شوند. سرشار از رايحه هاي دل انگيز و نغمه هاي دلنشين مي شوي. نغمه اي كه هرگز نشنيده اي، رايحه اي كه متعلق به زمين نيست. اينگونه تو رها مي شوي. رها از زندگي، رها از مرگ، رها از خود زمان. بخشي از جريان ابدي هستي مي شوي

به نقل از وبلاگ: زوربای بودا http://osholove.blogfa.com