از نیاز من تا ناز تو

راهیست به قدر بارقه ای از نگاه شیرینت

و از اشتیاق من تا اشتیاق تو

رقصیست به گرمای اشکی غلطان

که بر گونه ام جاریست

از گوش من تا نوای تو

سکوت مواجیست که در عمق ارغوانی غروب

جان خسته ام مینوازد

ای آرام شیرین، ای عشق،

ای روح جاری در معبد من مستانه تو را میرقصم 

- صدای آشنا -