صدای آشنا

تشکر از دوستان

sedayeashena1 — Wed, 11 Mar 2009 20:14:18 GMT

با تشکر از تمامی دوستان

این وبلاگ بروز نخواهد شد

همیشه شاد باشید

در جستجوی خورشید

sedayeashena1 — Thu, 05 Mar 2009 18:53:14 GMT

قطره از چشمه جدا گشت به جستجو گری!

عکس خورشید در خود دید که گرمش میکرد، اما به اندازه یک قطره کوچک از خورشید سهم می برد. او نور بیشتری می خواست. خورشید اگر خود را بیشتر بر او منعکس می کرد او خشک می شد.

با خویش گفت:

چرا خورشید که سرچشمه وجود اوست باید با او اینگونه رفتار کند و فقط قسمت کوچکی به اندازه قطره ای از خود را به او ببخشد و نه بیشتر!

در راه آب را دید. به او پیوست بر خورشید نظری کرد دید خورشید قسمت بیشتری از خود را بر او منعکس کرده. رفت و رفت به آبهای بسیاری ملحق شد. رود شد و خورشید بر او افتاد. دریا شد و خورشید بر او آمد.

نقل از: http://ekist64.blogfa.com

روباه زیرک و شیر خردمند

sedayeashena1 — Mon, 19 Jan 2009 15:54:18 GMT

روباهي به علت متكي بودن به هوش و ذكاوت خود غافل شد و در دام و كمين يك شير كوهي گرفتار گرديد. بنابراين قبل از اين كه توسط پنجه هاي تيز او دريده شود، ازشير كوهي پرسشي نمود: چطور شد كه با تمامي ذكاوت و باهوشيم گرفتار تو شدم در حالي كه تاكنون هيچ شيري نتوانسته مرا به دام بيندازد؟

شير كوهي پاسخ داد: شير جنگل سلطان جنگل است و شير كوهي سلطان كوه .... شير جنگل در جستجوي دام در جنگل آواره است، اما من بر بالاي كوه شكار مي بينم كه به سويم مي آيد پس در آرامش مي نشينم چون ماري چنبر زده و .... بالا نگریستن من از خردمندي من است اما تيز هوشي تو از هوشمندي تو .... پس خرد من بر هوشمندي تو غلبه نمود و تو را شكار نمودم ....

روباه ادامه داد: چه تفاوتي ميان خردمندي و هوشمندي است؟

خردمند بي نياز است و خالص، اما هوشمند در زندان نياز و بقا محبوس است.

روباه از شدت تاثر گريست. ناله هاي او به جهت يك عمر زندگي تلف شده نشانگر عاقبت هوشمندي او بود. در اين هنگام شير كوهي با يك پنجه پاي او را دريد و گفت هيهات اگر روزي از حيله ي تو خرد را از كف دهم .... روباه از شدت درد گفت آري گريه من از حيله ام بود، اما نداي غريب در درونم حقيقت اين دام را برايم شكافت بنابراين تسليم توام. حيله ها و هوشمندي ام مرا به اين دام هدايت نمود. روباه هنگامي كه به خود آمد شير كوهي نبود. پاهاي او نيز زخمي نبودند و در هيچ دامي گرفتار نشده بود .

میهمان

sedayeashena1 — Tue, 13 Jan 2009 19:02:18 GMT

در حيرت می نگرم، عجز کلمات را، به هنگام وصفت

تو را بوئیده ام، آن هنگام که نگاهی در ستاره ای گم میگشت

تو را شنیده ام، در قهقهه های کودکی که می خندید

مستت گشته ام، در سپیده ای که جز مهرت توان دیدنم نبود، آن هنگام که بوسه های نسیم چنگ بر گونه هایم میزد

تو را خوانده ام، در خطوط سفید نانوشته درون دفترم

محبوبم، مرا میهمان سکوت معبد درونم کن، هنگامی که آوایت بر زبانم جاریست - صداي آشنا -

تکرار

sedayeashena1 — Sat, 20 Dec 2008 13:10:18 GMT

آنان که گذشته را بخاطر نمى آورند محکوم به تکرار آنند

فرصت دوست داشتن

sedayeashena1 — Thu, 04 Dec 2008 19:05:18 GMT

اگر به قضاوت مردم بنشيني فرصتي براي دوست داشتن آن ها نخواهي داشت

نغمه هاي دلنشين

sedayeashena1 — Fri, 28 Nov 2008 06:07:18 GMT

كاملا دوستدار زندگي باش! همين كه دوست داشتن زندگي را آغاز كني از اين كه زندگي چقدر زيبا. شاعرانه و رامشگرانه است انگشت به دهان مي شوي. آنگاه كه انگاره هاي منفي و باطل ناپديد شوند و به جاي آن چيزهاي مثبت در درونت جاي گيرند، پرده اسرار كنار خواهد رفت و زندگي راز و رمز خود را با تو در ميان خواهد گذاشت. اين اسرار بر همه آشكار نمي شوند. اسرار زندگي نمي توانند خود را براي عموم به نمايش بگذارند. فقط زماني كه رابطه اي عميق و صميمانه با زندگي برقرار كني زندگي قلب خود را به روي تو مي گشايد و در اين گشايش پي مي بري حقيقت چيست، عشق چيست، بركت چيست.

همين كه وجودت را خالي كني و چيزي را در درون خود نبيني، ناگهان همه چيز نوراني مي شود. هزاران گل در وجودت شكوفا مي شوند. سرشار از رايحه هاي دل انگيز و نغمه هاي دلنشين مي شوي. نغمه اي كه هرگز نشنيده اي، رايحه اي كه متعلق به زمين نيست. اينگونه تو رها مي شوي. رها از زندگي، رها از مرگ، رها از خود زمان. بخشي از جريان ابدي هستي مي شوي

به نقل از وبلاگ: زوربای بودا http://osholove.blogfa.com

قطره عشق

sedayeashena1 — Mon, 03 Nov 2008 10:42:18 GMT

خواستم به شیوه عاشقان در چشمانت خیره شوم

و خویش به سیلاب اشک بسپارم

ناگهان دیدم در چشمان کودکی شیرین خیره گشته ام

احساس کردم مرا و اشتیاقم را می بینی

بی اختیار قطرات از گونه ام می غلتید

خواستم به رسم عاشقان تو را ببویم

ناگهان خود را میان علفزار وحشی یافتم

آنجا که عطر کوهستان مد هوشم ساخته بود

و صدایت . . .

گوشنواز و دلربا در میان نسیم کوهستان به گوش جانم رسید

وقتی دستی بر خنکای نهر جاری کشیدم

دریافتم . . .

اگر به برکتت عاشق گشته ام

این تو هستی که همیشه عاشم بوده ای

کلامم هرچند کوچک و صدایم هر چند نازک

اما میدانم در گوش تو پنهان نمی ماند

- صدای آشنا -

صدایت می آید

sedayeashena1 — Wed, 24 Sep 2008 19:04:18 GMT

صدایت می آید

در نسیم ای که میان برگهای خشک درختان جاریست

آرام گرفته ام

و نشسته در گوشه ای

فرصتی در میان هیاهو گشوده شده

چه بود اگر غم فردا نبود ؟

و حسرت دیروز ؟

در این سر اضطراب و دلشوره انباشته شده

اما تنم به نوازش نسیم و آوای خش خش برگها

هنگامی که از میان آنها گذر می کنی، آرام گرفته

چیزی انبوه اندیشه های درهم تنیده را کنار میزند

و روزنی که گشوده میشود

بی وزن، سبک و ناب

همیشه آنجا بوده، بکر و شفاف

برگی خشک و خوش رنگ

بر صفحه سفید آگاهی ام، رقص کنان می افتد

با جواب سوال

اینک که گوشی برای شنیدن آماده است،

این بوی نسیم خزان است

واین تن خسته برگی دلخوش،

که آخرین لحظه را نیز به رقصی جشن گرفته است

اولین بار نیست

بیشمار جسم خویش به باد سپرده ام

و این درختی که بر او تکیه کرده ای این را دیده است

من بار دیگر پایان جسمم را رقصیدم

تا در بهاری دیگر جسمی نو اختیار کنم

میلیونها سال چنین بوده

میلیونها سال "اکنون" من لبریز از اعتماد بوده

"اکنون" های دیروز و فردا

درون سینه آرام می گیرم

به ناگاه جستی میزنم

درخت را در آغوش میگیرم

خاک را می بویم

درخت را می بویم

و برگ ونسیم را

به آسمان لاجوردی خیره میشوم

و در آرام آبی اش گم میشوم

- صدای آشنا -

( عجب !! )

sedayeashena1 — Mon, 08 Sep 2008 18:58:18 GMT

روزی دختر یکی از بازرگانان در دهکده ای که استاد بزرگ ذن ( هاکوئین ) در آن زندگی میکرد باردار شد. پدر دختر بسیار فشار آورد تا وی نام معشوقه اش را بر ملا سازد. دخترک اما معشوقه اش را بسیار دوست میداشت، بنابراین معشوقه اش را رسوا نکرد و به جای او نام هاکوئین را بر زبان آورد و گفت که هاکوئین معشوقه اش بوده. پدر دختر تا زمان بدنیا آمدن کودک سکوت کرد، ولی به محض بدنیا آمدن نوزاد، پدر کودک را برداشت و با خبر کردن اهالی روستا به در خانه هاکوئین رفت و با توهین و استهزاهای فراوان عشق بازی های خفت بار او را بر ملا ساخت. پس از فحاشی و کتک مفصلی که به هاکوئین زدند، کودک را بر سرش انداختند و گفتند آیا این کودک را می شناسی؟ این نتیجه همان گناهان ننگ آلود توست.

هاکوئین اما کودک را در آغوش گرفت و فقط گفت: ( عجب !! )

بعد از آن استاد هر جا می رفت نوزاد را در ردای ژنده اش می پیچید و با خود می برد. او حتی برای لحظه ای کودک را از خود جدا نمی کرد. در شبهای بارانی و روزهای طوفانی از خانه بیرون می رفت و از همسایگانش برای کودک شیر گدائی می کرد. برخی از شاگردان او پس از این رسوائی به او پشت کردند.

پس از یک سال مادر کودک دریافت که بدون کودک دلبندش نمیتواند زندگی کند و در این مدت معشوقه اصلی وی بدون اطلاع او روستا را ترک کرده بود. دختر بنابراین نام حقیقی پدر کودک را برای پدر اعتراف کرد و پدر که حسابی شرمنده شده بود مردم را جمع کرد و نزد استاد رفتند. همگی روی پاهای استاد افتادند و گل بر گردنش آویختند و ملتمسانه از او طلب آمرزش و مغفرت کردند. آنها کودک را که اینک چاق و سر حال شده بود برداشتند و رفتند.

به هنگام خداحافظی هاکوئین در پاسخ فقط گفت: ( عجب !! )

این قانون" تا ثا تا " است یعنی خدا هر چه دهد یا ندهد در هر صورت خوب است. هیچ چیزی بد نیست زیرا همه چیز الهی است. زندگی را همان گونه که هست بدون هیچ استدلال یا منطق و خواهش یا نارضایتی بپذیرید. ناگهان متوجه می شوید که بدون هیچ دلیل خاصی قلبا" خوشحالید. هرگاه خوشحالیتان با دلیل خاصی همراه باشد این شادیتان خیلی طول نخواهد کشید، اما شادی بدون دلیل خاص سروری دائمی است که نتیجه پذیرش بی چون و چرای شماست.

به نقل از وبلاگ: زوربای بودا مشاهده کامل: http://osholove.blogfa.com/post-18.aspx